Escoltar de debò és prestar el teu silenci sense cobrar interessos. Gairebé ningú s'ho pot permetre.
La majoria no escolta: espera. Esmola la resposta mentre l'altre encara parla, com qui recarrega l'arma abans que l'enemic acabi la frase. I després s'estranya de no haver entès res.
Escoltar costa perquè exigeix renunciar, una estona, a existir. I existir és l'única cosa que ens han ensenyat a no deixar anar.